پتیره

«لغت نامه دهخدا»

[پَ رَ / رِ] (ص، اِ) امری مکروه طبع. چیزی که مکروه طبیعت باشد. (جهانگیری) (رشیدی). و ظاهراً این کلمه صورتی از پتیاره است :
بدر میروم زین پتیره سرای
نماند جهان نام ماند بجای.زجاجی.
پتیله.
[پَ لَ / لِ] (اِ) مصحف پلیته بمعنی فتیله است.