پچ

«لغت نامه دهخدا»

[پُ] (ص) پوچ. پوک. میان تهی. و این کلمه مخفف پوچ است :
هستم ز شرّ چو نار ز دانه به تیرمه
وز خیر پُچ میانه چو اندر بهار سیر.سوزنی.
پچ.
[پِ] (اِخ)(1) نامی است که آرناؤدها و ملل اسلاو به قصبهء ایپک دهند. رجوع به ایپک شود.
(1) - Petch.