پچل

«لغت نامه دهخدا»

[پَ چَ] (ص) آنکه پیوسته تن و لباس ملوث دارد. || شلَخته. پِنتی. دَنس. پلشت. قَذر. || قبیح. قبیحه. هجین. مستهجن. خبیث. || چرک.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر