پخته خور

«لغت نامه دهخدا»

[پُ تَ / تِ خوَرْ / خُرْ] (نف مرکب) گدا و گدائی کننده. پخته خوار. (برهان). || داماد.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر