پخته رای

«لغت نامه دهخدا»

[پُ تَ / تِ] (ص مرکب)مجرّب. آزموده. فهمیده. عاقل. لبیب :
شنید این سخن مرد کارآزمای
کهن سال و پرورده و پخته رای.
سعدی (بوستان).
پخته سخن.
[پُ تَ / تِ سُ خَ] (ص مرکب) بلیغ :
شاعر پخته سخن یابد بهر بیتی از او
بدره بدره زرّ پخته کیسه کیسه سیم خام.
سوزنی.
پخته کار.
[پُ تَ / تِ] (ص مرکب)کارآمد. ضَنَن، مرد دلاور پخته کار. (منتهی الارب).