«لغت نامه دهخدا»
[پُ] (اِ) پَرپَهن(1). فَرفَخ. خرفه. بقله الحمقاء. رجله. (1) - و پرپهن با Pourpierفرانسه از یک اصل و یا اصل همان پرپهن است. و فرفخ عرب نیز معرّب پرپهن است.