پرون

«لغت نامه دهخدا»

[پَ وَ] (اِ) مخفف پروان. چرخ ابریشم تابی که بپای گردانند و پروان به اضافهء الف نیز گویند :
از تفاخر چو کرم پیله سپهر
تار مهرش کشیده بر پرون.ابوالفرج رونی.
و نیز رجوع به پروان شود.
پرون.
[پَ وَ] (اِخ) مخفف پروان. و آن شهری است نزدیک غزنین.