پلنگ گوهری

«لغت نامه دهخدا»

[پَ لَ گَ / گُو هَ](حامص مرکب) کبر و تکبر. متکبری:
با این پلنگ گوهری از سگ بتر بوم
گر زین سپس چو سگ دوم اندر قفای نان.
خاقانی.