پلیکسن

«لغت نامه دهخدا»

[پُ سِ] (اِخ)(1) نام دختر پریام پادشاه مشهور تروا که در محاصرهء تروا اسیر شد و اخیلوس شیفتهء جمال وی گردید و با موافقت دوستان و یاران میخواست که با او ازدواج کند اما پسر پریام به وی مهلت نداده او را با عروس مرگ هم آغوش ساخت پولیکسن نیز از یأس خود را بکشت و بنا به روایت دیگر پیروس پسر اخیلوس سر وی را روی قبر پدر خود ببرید. (قاموس الاعلام ترکی در کلمهء پولیکسنه).
(1) - Polyxene.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر