پناه خان

«لغت نامه دهخدا»

[پَ] (اِخ) یکی از سران طایفهء جوانشیر، او قلعهء شوشی را بنا کرده و پناه آباد نام نهاد. کریم خان زند هنگام عزیمت عراق او را با دیگر امرا با کوچ و بنه در رکاب خویش به عراق آورد. (مجمل التواریخ تألیف ابوالحسن گلستانه حواشی ص341). رجوع به ابراهیم خلیل خان و پناه آباد شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر