«لغت نامه دهخدا»
[پَ تَ] (مص مرکب) ملجأ داشتن: کسی کو ز جاهت ندارد پناه کسی کو ز عدلت ندارد سپر چو جسمی بود کش نباشد روان چو چشمی بود کش نباشد بصر.امیر معزی.