«لغت نامه دهخدا»
[پَ جَ کی یَ / یِ] (ص) بنجکیه. قال ابوزید: البنجکیه معناه: أنّ أهل خراسان کان کلّ خمسه منهم علی حمار و ربّما قالوا یرمون بخمس نُشابات فی موضع. (المعرّب جوالیقی ص71). پنجگان.