پنجه کلاغی

«لغت نامه دهخدا»

[پَ جَ / جِ کَ] (ص نسبی، اِ مرکب)(1) بوته ای است با برگهای زمینی (و این غیر پنجه کلاغی نخل است). رجوع به آطریلال شود.
(1) - Cyperus.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر