پند پذیرفتن

«لغت نامه دهخدا»

[پَ پَ رُ تَ] (مص مرکب)قبول اندرز و نصیحت. اتّعاظ. (منتهی الارب):
دی ماه فناست پند بپذیر
چون بلبل و نحل گوشه ای گیر
کاندر مه دی بباغ و کهسار
بلبل لال است و نحل بیکار.
خاقانی (تحفه العراقین).