پنک

«لغت نامه دهخدا»

[پَ نِ] (هزوارش، اِ) به زبان زند و پازند آلوچه را گویند و آن میوه ای است معروف. (برهان قاطع). صاحب برهان گوید: بمعنی آلوچه است و چنان نیست و آن منک است بنون بمعنی آلوی کوهی. (آنندراج). و گفتهء آنندراج نیز غلط است و کلمه نلک است.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر