پنیسکلا

«لغت نامه دهخدا»

[پِ کُ] (اِخ)(1) قصبهء مستحکمی در اسپانیا از ایالت والنسیه در 130هزارگزی شمال شرقی والنسیه، بر صخره ای که بصورت شبه جزیرهء کوچکی است و بسال 1233 م. مسیحیان آن را از مسلمین منتزع ساختند و مقر بنوای سیزدهم و کلمان هشتم (1415 - 1425) دو مدعی مقام پاپی بود.
(1) - Peniscola.