پوبلیوس کرنلیوس

«لغت نامه دهخدا»

[کُ نِ] (اِخ)(1)پوبلیوس کرنلیوس سیپی آفریکانوس. یکی از افراد خانوادهء سیپیو. مولد او 235 ق. م. و وفات در 183 ق. م. سردار رومی. او در جنگهای روم و قرطاجنه (کارتاژ) به فتوحاتی چند نائل آمد و در 202 ق. م. آنیبال را در «زاما» واقع در بیست فرسنگی قرطاجنه شکستی سخت داد و از این رو او را لقب آفریکانوس دادند و در آخر از روم او را تبعید کردند و او در منفای خویش بمرد. (فرهنگ ترجمهء تمدن قدیم صص 466-467).
(1) - Publius Cornelius Scipion Africanus.