پوپایان

«لغت نامه دهخدا»

[پُ] (اِخ)(1) شهری در کلمبیا، کرسی ایالت کوکا(2) (آمریکای جنوبی) نزدیک ریومولینو(3)، در 370 هزارگزی جنوب غربی بوگوته و در ارتفاع 1666 گز از سطح دریا در نزدیکی دو کوه آتش فشان در محلی بسیار شاعرانه جای دارد دارای10000 تن سکنه، دانشگاه و دارالضرب و تجارت آن بسیار رایج است در سال 1537 م. اسپانیولیها این شهر را بنا نهاده اند و بعدها هم وسعت یافت ولی در اثنای جنگهای استقلال و از زلزله دچار خسارت شد. هوای حوالی آن بسیار لطیف و منبت است و معادن زر فراوان دارد.
(1) - Popayan.
(2) - Cauca.
(3) - Rio Molino.