«لغت نامه دهخدا»
[دَ / دِ کَ] (اِ مرکب) کبابی که از گوشت خوابانیده و تُرد و نرم کرده سازند؛ و در بعضی فرهنگها کبابی که گوشت آن نرم بکوبند و سپس بسیخ بریان کنند: دلم تنوره و عشق آتش و فراق تو داغ جگر معلق بریان و سلّ(1) پوده کباب.طیّان. (1) - ریه. شش.