«لغت نامه دهخدا»
[کَ] (نف مرکب) سلاخ. کسی که در کشتارگاه از حیوان پوست کند. آنکه چرم از تن حیوانات کشته باز کند. ||(ن مف مرکب) دانهء مغز از قشر جدا کرده.