پوکوک

«لغت نامه دهخدا»

[پُ کُ] (اِخ)(1) پسر پوکوک مستشرق انگلیسی مذکور در مادهء قبل. وی بزبان عرب آشنائی داشت و در معیت پدرش تاریخ مصر عبداللطیف و پاره ای از کتب دیگر عربی را به انگلیسی نقل و ترجمه کرده است. (قاموس الاعلام ترکی).
(1) - Pococke.