پی زاندروس

«لغت نامه دهخدا»

[رُسْ] (اِخ)(1) از نمایندگان سامس که برای تشکیل حکومت جمهوری و برانداختن حکومت ملی و وارد ساختن آلکبیادس به آتن، بدین شهر رفته بود. وی معاصر با داریوش دوم پادشاه هخامنشی است. رجوع به ایران باستان ج2 ص972 و 973 و 976 و رجوع به پیساندر شود.
(1) - Pisandros.