پیلدار

«لغت نامه دهخدا»

(نف مرکب) دارندهء فیل. || نگهبان فیل. هدایت کنندهء فیل در جنگ. دارندهء فیل در رزم. ج، پیلداران :
همه جنگ با پیلداران کنید
بر ایشان چنان تیر باران کنید.اسدی.