«لغت نامه دهخدا»
[سُ] (اِ مرکب) سم سطبر و درشت و سخت. (برهان). || (ص مرکب) اسبی دارای سمی ضخم و گران. || مجازاً، اسب قوی زورآور. (فرهنگ نظام). || کنایه از شب سیاه و تاریک. (برهان).