پیمانهء آفتاب

«لغت نامه دهخدا»

[پَ / پِ نَ / نِ یِ] (اِ مرکب) پیمانه ای که همچون آفتاب است در اضاءت نور یا پیمانه ای که اطفای حرارت آفتاب بدان توان کرد. (آنندراج) :
ز خاکی که از سایه ات یافت آب
توان ساخت پیمانهء آفتاب.
کلیم (از آنندراج).