«لغت نامه دهخدا»
[پَ / پِ نَ / نِ خوَرْ / خُرْ](نف مرکب) خورندهء پیمانه. شرابخوار. || در اصطلاح مردم قزوین، باغهائی که فقط از یک آب معین مشروب شود و از سیلاب حق ندارد. (فرهنگ نظام).