«لغت نامه دهخدا»
[پَ / پِ نَ / نِ پُ کَ دَ](مص مرکب) پر کردن جام شراب یا مکیله. || به سر آوردن هر چیز چون عمر و غیره : بدوزخ برد مدبری را گناه که پیمانه پر کرد و دیوان سیاه.سعدی.