پیمانه نوشیدن

«لغت نامه دهخدا»

[پَ / پِ نَ / نِ نو دَ](مص مرکب) پیمانه خوردن. پیمانه زدن. کنایه از شرابخواری است. (آنندراج) :
نمیدانم کجا پیمانه می نوشد که باز امشب
کباب دل نمک سود است از گلگشت مهتابش.
معزفطرت (از آنندراج).