پیمبرصفت

«لغت نامه دهخدا»

[پَ یَ / یُ بَ صِ فَ] (ص مرکب) آنکه دارای صفت و سیرت پیغمبر است :
توئی سایهء لطف حق بر زمین
پیمبرصفت، رحمه العالمین.سعدی.