پینه بسته

«لغت نامه دهخدا»

[نَ / نِ بَ تَ / تِ] (ن مف مرکب) کبره بسته. شوغ بسته. ایجاد پینه شده. || نرم ظاهر سخت باطن. (آنندراج) :
دلهای پینه بستهء ابنای روزگار
از ناخن پلنگ کند جوی خون روان.
صائب.