«لغت نامه دهخدا»
[پَ / پِ وَ دِ شِ کَ](ترکیب وصفی، اِ مرکب)(1) نوعی پیوند در درختان و گیاهان و آن خاص درختانیست که از کاشتن دانه بعمل آیند و چنان باشد که نخست شاخهء منظور را از درخت جدا کنند و با کارد پیوند زنی جوانه و یا چشمه های آنرا با مقداری چوب از شاخه جدا سازند و سپس در پوست شاخه ای که پیوند خواهند زد شکافی افقی دهند و شکافی عمودی از میان آن بسوی پایین بطوریکه این دو شکاف روی هم به شکل «T» در آید و بعد با نوک کارد شکاف را باز کنند و یکی از جوانه های مذکور در فوق را بدقت زیر پوست کنند آنچنانکه جوانه یا چشمه بیرون ماند و سپس شکاف را نخ پیچ و محفوظ سازند همینکه چشمهء پیوند شروع به رستن کرد باید نخ را باز کرد. (از فرهنگ روستائی تقی بهرامی ج1 ص336 تا 339). و نیز رجوع به پیوند شود. . (فرانسوی) (1) - Greffe a l'ecusson