پیوند گسلیدن

«لغت نامه دهخدا»

[پَ / پِ وَ گُ سِ / سَ دَ] (مص مرکب) پیوند گسستن. گسستن ارتباط و اتصال و پیوستگی :
دوستان سخت پیمان را ز دشمن باک نیست
شرط یار آن است کز پیوند یارش نگسلد.
سعدی.
نگفتمت که چنین زود نگسلی پیوند
مکن کز اهل مروت نیاید این کردار.سعدی.