«لغت نامه دهخدا»
[پَ / پِ وَ دِ لو لَ / لِ](ترکیب وصفی، اِ مرکب) نوعی پیوند در درختان و گیاهان و آن چنان باشد که نخست پوست ساقهء جوان را غلاف کش بیرون آرند و سپس پوست ساقهء جوان درختی را که خواهند پیوند کنند به اندازهء طول پیوند از شاخه باز کنند و پوست غلاف کش بیرون آمده را در ساقهء از پوست برآمده فرو برند. و چنانچه غلاف تنگ باشد شکافی نیز بدان بدهند و در این صورت پیوند مذکور را پیوند لوله ای شکاف دار گویند. (از فرهنگ روستائی تقی بهرامی ج 1 صص336 - 339). و نیز رجوع به پیوند شود.