پیه آکند

«لغت نامه دهخدا»

[کَ] (ن مف مرکب) پرپیه. پیه دار. پیه ناک. || لقمه های نان که درون آن چربو کنند. مشحم: مرتن، ترتین؛ پیه آکنده کردن. (تاج المصادر بیهقی).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر