«لغت نامه دهخدا»
(ع اِ) (مغولی، اِ) فرعِ خراج : و از ولایات وجوه تابقور و چهار پای و آلات و مزدور می آوردند و خلایق را زحمات می رسید و اکثر تلف می شد و کسانی که بر سر آن می بودند اللیله و حبلی می گفتند. (تاریخ غازانی ص202).