تاج خواه

«لغت نامه دهخدا»

[خوَا / خا] (نف مرکب) پادشاه. (آنندراج). افسرخواه. دوستدار و خواهندهء تاج. تاج پرست :
روا رو برآمد که بگشای راه
که آمد نوآیین گو تاج خواه.فردوسی.
رجوع به تاج پرست شود.