تاج زرین

«لغت نامه دهخدا»

[ج زَرْ ر] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) افسری از زر. تاج ساخته شده از طلا. || کنایه است از شعلهء شمع و چراغ و غیره :
تا نبود این تاج زرین بر سرش استوده بود
شمع افتاد از هوای سر فرازی درگداز.
کلیم (از آنندراج).