تاج شمع

«لغت نامه دهخدا»

[جِ شَ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) شعلهء شمع. (غیاث اللغات از مصطلحات) (آنندراج) :
به مجلس اشک ریزان سر نهادم
ز تاج شمع بالین برنهادم.
زلالی (از آنندراج).
بنامش می کنم اول رقم منشور دیوان را
چو تاج شمع زرین می کشم طغرای عنوان را
میرزا شریف خازن (از آنندراج).