تاراج کرده

«لغت نامه دهخدا»

[کَ دَ / دِ] (ن مف مرکب)غارت شده. چپاول شده :
خواسته تاراج کرده، سودهایت بر زیان
لشکرت همواره یافه، چون رمه رفته شبان.
رودکی (در مقام نفرین).
رجوع به تاراج شود.