تارتارو

«لغت نامه دهخدا»

[تارْ تا رُ] (اِخ)(1) رودی در شمال ایتالیا که از دریاچهء «غارده» (گارد)(2)سرچشمه گرفته بوسیلهء چند کانال به دو رود «پو» و «دیج» می پیوندد، آنگاه از چند دهنه وارد دریای ادریاتیک می شود. طول مجرایش بالغ بر 100000 گز است. (از قاموس الاعلام ترکی).
(1) - Tartaro.
(2) - Garde.