تبهنس

«لغت نامه دهخدا»

[تَ بَ نُ] (ع مص) خرامیدن. (از زوزنی). تبختر. (اقرب الموارد) (قطر المحیط). و منه قول بشربن عوانه یصف الاسد: تبهنس اذا تقاعس عنه مهری... (اقرب الموارد). خرامیدن و برفتار شیر رفتن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء).