تثاقف

«لغت نامه دهخدا»

[تَ قُ] (ع مص)(1) خصومت کردن و غلبه کردن بر یکدیگر در حذاقت. (از اقرب الموارد) (از قطر المحیط).
(1) - در آنندراج بمعنی راست کردن نیزه بر یکدیگر آمده و در کتب لغت دیگر این معنی دیده نشد.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر