«لغت نامه دهخدا»
[تَ ثَ تُ] (ع مص) ابله نمودن خود را بی آنکه باشد، بعد تعاقل کردن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). تحامق پس از تعاقل. (از اقرب الموارد).
