«لغت نامه دهخدا»
[تَ حِمْ مَ] (ع اِ) ثیاب تحمه؛ جامه ها که طلاق دهنده زن را در متعهء وی دهد. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). آنچه طلاق دهنده زن را در تمتیع وی پوشاند. ثیاب التحمه؛ ما یلبس المطلق امرأته اذا متعها. (اقرب الموارد).