تحمیر

«لغت نامه دهخدا»

[تَ حَ یُ] (ع مص) بزبان حِمْیَری سخن گفتن. (تاج العروس ج 3 ص157) (شرح قاموس) (ناظم الاطباء). || بدخلق شدن. (شرح قاموس). بدخوی گردیدن. (ناظم الاطباء). در منتهی الارب چ تهران تحمیر بدین معانی آمده و ظاهراً تصحیفی است.