تحویص

«لغت نامه دهخدا»

[تَحْ] (ع مص) دوختن در جاهای جامه. (منتهی الارب). دوختن جاهای مختلف جامه را. (ناظم الاطباء). || تضییق. تنگ کردن بین دو چیز: و یحسن فی البغال الخصی، و فی البغلات التحویص(1). (صبح الاعشی ج 2 ص32).
(1) - التحویص؛ التضییق بین شیئین... و الحائص فی النوق کالرتقاء فی النساء. (قاموس).