تخت پایه

«لغت نامه دهخدا»

[تَ یَ / یِ] (اِ مرکب) پایهء تخت. زیر تخت :
همه در زیر تخت پایهء شاه
صف کشیدند چون ستاره و ماه.نظامی.
پایه بر پایه، بردوید به بام
رفت تا تخت پایهء بهرام.نظامی.
گفتمش همسر تو سایهء تست
تاج من خاک تخت پایهء تست.نظامی.