«لغت نامه دهخدا»
[تَ تِ کَ / کِ خُ رَ / رُو] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) تختهء مینا. آسمان. (فرهنگ رشیدی). || (اِخ) تخت طاقدیس. رجوع به تخت طاقدیس شود.