«لغت نامه دهخدا»
[تُ تَ] (مص مرکب)تخمکاری. کاشتن تخم. تخم افشانی. تخم کِشتن. زراعت : هر دم از شاخ زبانم میوهء تر می رسد بوستانها رسته زآن تخمم که در دل کاشتی. سعدی.