ترانه بستن

«لغت نامه دهخدا»

[تَ نَ / نِ بَ تَ] (مص مرکب) سرود و نغمه ساختن. نغمه سرایی و سرودگویی کردن :
ز گل به سینهء بلبل هزار خار شکست
کنون ترانه بوصف بهار می بندد.
محمدحسن خان حسن (از بهار عجم) (از آنندراج) (از ارمغان آصفی).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر